Yaşayan Türkçe
bağ (I), bağ (II) (Farsça)
isim Nesneleri sabitlemek veya bir arada tutmak için kullanılan sicim, tel vb. gereç. (I)
isim Vücuttaki bir bölümü yerinde veya baskı altında tutmak amacıyla uygun şekilde sarılmış şerit, sargı. (I)
isim Demet, deste. (I)
isim İlişki, ilgi. (I)
isim Kemikleri birbirine bağlamaya, iç organları yerinde tutmaya yarayan lif demeti. (I)
isim denizcilik Bir halat üzerine çeşitli şekillerde atılan sağlam ve istendiğinde kolayca çözülebilen düğüm. (I)
isim müzik Nota yazarken art arda gelen iki notanın bağlanarak çalınacağını göstermek için kullanılan yay şeklindeki işaret. (I)
isim Üzüm yetiştirilen arazi. (II)
isim Meyve bahçesi. (II)