baş (I), baş (II)

baş

---

• isim anatomi Canlılarda göz, kulak, beyin vb.nin bulunduğu, üzerinde saç ve kıl gibi oluşumlar bulunan bölüm, kafa. (I)

• Protestocu, benzin bidonunu başından aşağı boca edip kendini yakmaya yeltenmiş.
• Bir sürçen atın başı kesilmez. (Atasözü)
• Sakinleşti de kaşlarını çatıp başını sallamakla iktifa etti.
• Vakitsiz öten horozun başını keserler. (Atasözü)

---

• isim Topluluk lideri, şef. (I)

• Baş ol da istersen soğan başı ol. (Atasözü)

---

• isim Başlangıç. (I)

• Kariyerinin başında çektiği doğa resimlerini, fotoğrafçılıktaki ellinci yılına özel sergileyecekmiş.

---

• sıfat Temel, ana. (I)

---

• isim Arazideki en yüksek nokta. (I)

---

• isim Bir şeyin yuvarlak biçimli uç tarafı. (I)

---

• isim Bir şeyin veya bir yerin iki ucundan biri. (I)

• Akşamları, eve çıkan yokuşun başındaki çayevinde muhakkak oturur, ıhlamurunu içerdi.

---

• isim Miktar, adet. (I)

• Bir sokum çökelekle bir baş soğan verseniz bana yeter.

---

• isim Sarrafın altın bozma, değiştirme gibi işler için üstelik olarak aldığı para, sarraflık hakkı. (I)

---

• isim Yakın çevre, etraf. (I)

• Köylü kadınlar, bu çeşme başında toplaşıp çamaşır yıkarlar.
• Bütün gün bilgisayarın başında heykel gibi duruyor, bir taraflarının tutulması normal!
• Tezgâhının başında bas bas bağıran işportacı, mallarını satma derdinde.

---

• isim "Yetki ve sorumluluk bakımından önce gelen, en üst düzeyde olan" anlamlarında birleşik sözcükler oluşturan bir söz. (I)

• Yeni gelen başmühendis, fabrikanın düzenini baştan aşağı değiştirdi.

---

• isim Geleneksel güreşte pehlivanların ayrıldıkları en yüksek derece. (I)

---

• isim denizcilik Gemi, tekne vb.nin ön tarafı. (I)

---

• isim Duygu durumu, kişilik gibi soyut kavramları ifade eden bir söz. (I)

• Acıklı başta akıl olmaz. (Atasözü)
• Akılsız başın cezasını (zahmetini) ayak çeker. (Atasözü)

---

• isim eskimiş Sivilce, çıban. (II)

---