oturmak

---

• fiil Belden yukarısı dik bir şekilde, ağırlığını kalçalara vererek bir yere yerleşmek.

• Yorulunca tenha bir çardağın altına oturup etrafı seyrederdim.
• Eğri oturalım, doğru konuşalım (Atasözü).
• Donuk bakışlı bir genç oturdu yamacımıza, heybesinden çıkardığı ekmeği bölüp bize uzattı.
• Öfkeyle kalkan ziyanla (zararla) oturur. (Atasözü)

---

• fiil Sözü edilen şekilde yerleştiği yerde kalmak.

• Ahmet'i ensesindeki et beninden tanıdım, ilkokulda ön sıramda otururdu.

---

• fiil Ölçüleri tutmak, uygun gelmek.

---

• fiil İkamet etmek, yaşamak.

• Hekimsiz, hâkimsiz memlekette oturma. (Atasözü)
• Köylü kadınların dileği, şehirdekiler gibi kaloriferli dairelerde oturmakmış.
• Yeni eviniz hayırlı olsun, güle güle oturun!

---

• fiil Hiçbir iş yapmamak, boş durmak.

---

• fiil Yıkılmak, çökmek.

---

• fiil Biriyle beraber yaşamak.

---

• fiil Bir işe başlamak üzere olmak, bir işi yapmakta olmak.

---

• fiil Bir makama geçmek, yer almak.

---

• fiil Kabul görmek, yerleşmek.

---

• fiil Yörüngeye girmek.

---

• fiil Dipte toplanmak, çökmek.

---

• fiil Belirli bir durumda bir süre kalmak.

• Emekli general, operasyona ilişkin söylemleriyle gündeme oturdu.

---